Pleegzorg

Pleeggezinnen nemen voor een bepaalde periode de verzorging op van een persoon die niet bij zijn eigen gezin kan of mag blijven wonen. Dat kan gaan over zowel een minderjarige (pleegkind, max. 21 jaar), als over een volwassene met een handicap of psychiatrisch probleem (pleeggast).  Ouders die tijdelijk niet voor hun kind(eren) kunnen zorgen, kunnen zelf een beroep doen op pleegzorg( rechtstreeks toegankelijk) maar dat kan evenzeer opgelegd worden door de jeugdrechtbank (niet rechtstreeks toegankelijk).

Pleegzorg is mogelijk voor verschillende doelgroepen en er bestaan verschillende vormen van pleegzorg:

Rechtstreeks toegankelijke pleegzorg:

  • crisispleegzorg (opvang om een  acute nood of crisis te overbruggen)
  • ondersteunende pleegzorg (kortstondig verblijf in een pleeggezin om bijvoorbeeld een weekend, een vakantie,...)

Niet-rechtstreeks toegankelijke pleegzorg: toegang verkrijg je pas na toestemming van de Afdeling Continuïteit en Toegang

  • perspectiefzoekende pleegzorg (kortdurend verblijf)
  • perspectiefbiedende pleegzorg (langdurig verblijf)

Naast de opvang in pleeggezinnen bestaat er ook opvang in tehuizen, internaten, projecten 'Begeleid Wonen' … 

Ouders en hun kinderen hebben recht op contact: De pleegzorgdienst of de jeugdrechter werkt een bezoekregeling uit over hoe en waar je je kind mag zien. Daarbij krijgen kind(eren), ouder(s) en pleegouder(s) inspraak. 


Let op: Zowel bij pleegzorg als bij adoptie groeit een kind of een volwassene op in een ander gezin. Toch zijn er heel wat verschillen. Lees hier over de belangrijkste verschillen tussen pleegzorg en adoptie.


 

Printer Friendly, PDF & Email